Pol Gernaey krijgt eerbetoon in Gistel

Pol Gernaey, geboren Gistelnaar, verwierf naam en faam in het Belgische voetbal. Een passende eer werd door Kris Heddebauw aan het ruime publiek gebracht. Een korte levenschets werd door Kris gebracht in aanwezigheid van de weduwe van Pol Gernaey en zijn familie. Met veel aandacht werden de foto's uit de oude doos getoond met de nodige uitleg. Naast andere Gistelse sportfiguren krijgt nu ook onze voetbalinternationaal een straatnaam in Gistel. Zo wordt opnieuw erfgoed in de aandacht gebracht.

Kris Heddebauw stelde in zijn publicatie 70 jaar den As : As Oostende : 1911-1981 ook heel wat info over Pol Gernaey in het daglicht. Verdere info is te krijgen bij kris.heddebauw@gmail.com . Aanvullende foto's zijn te zien op http://be.fotoalbum.eu/AS_OOSTENDE/a385922 

Uit de voorstelling door Kris Heddebauw:

Nav mijn boekje kwam ik toevallig in contact met “Fons”, een ingeweken Oostendenaar en vroeger hevig fan van Pol. Hij vond het een grote aderlating dat er hier in Gistel,  voor zo’n groot sportfiguur, nog nooit iets gerealiseerd werd. Hij trok naar het Gistelse stadhuis voor een gesprek.
Dat was het startsein! (Meteen sprongen wij met enkelen mee op de kar!)
Vandaag is het zover!
Vandaar krijgt Pol Gernaey erkenning!
Vandaag krijgt Pol zijn eigen straatnaam!

Met dank aan Fons, met dank aan mijn vader Marc,
Met dank aan sportfunctionaris Marc Vansevenant en met dank aan mevr de schepen Annie Cool

Vandaag mag Pol Gernaey terecht plaatsnemen tussen de grote Gistelse sporttenoren als een Sylveer (Maes) en een  Johan (Musseeuw)
Jammer dat Pol het zelf niet meer kan meemaken! Hij overleed in augustus 2005 op 78-jarige leeftijd. Maar ik ben blij dat zijn echtgenote Denise hier is, dat zijn kinderen hier zijn!
Enkele van zijn familieleden, zijn vrienden en zelfs enkele ex-spelers, ploegmakkers!( Ik zie, … René Menu, ex-voorzitter ASO, Yves Lejaeghe, )
Pol groeide als doodgewone knaap op in de Gistelse Putbekestraat. En Pol wou voetballen. Maar bij de plaatselijke voetbalclub KEG Gistel waren er in die tijd (we spreken over 1935) nog geen jeugdelftallen. Enkel een 1^e ploeg en een reserven team. De Gistelse jongeren kwamen dan maar iedere zaterdagmiddag samen om een balletje te shotten op een veldje. Ook de toen 7-jarige Pol. Hij mocht (van de oudere jongens) meespelen, maar moest in het doel plaatsnemen. (doel gemaakt door 2 hoopjes op elkaar gegooide kledingsstukken) En Pol bleef in het doel staan…

Tot hij op 15 jarige leeftijd werd opgemerkt en bij KEG Gistel zijn 1^e voetbalcontractje mocht tekenen. Zijn 1^e offic match werd wel een grote ontgoocheling. Hij moest vroegtijdig het veld verlaten met een hevige bloedneus en ten huize Gernaey leidde dit tot een hoogoplopende discussie tussen vader en moeder Gernaey. Moeder wou dat Pol onmidd stopte met de gevaarlijke sport voetbal, terwijl vader G, een gerespecteerd scheidrechter, het anders zag. Maar Pol, hij zette door!

En op 18-jarige leeftijd werd hij titularis , 1^e doelman van Gistel! Twee jaar later, op 20 jarige leeftijd (in 1947) werd hij getransfereerd naar AS Oostende

Zijn transfer naar ASO, was het echte begin van zijn carrière. (transferbedrag bedroeg 0,0 BEF, maar in de deal werden er 3 oudere ASO spelers betrokken).

De ASO-trainer, de  voormalige international Gust Hellemans kneedde Pol, door zware individuele trainingen en strandlopen, tot een fantastische doelman.

Tijdens zijn dienstplicht speelde Pol in het Nationale militaire elftal. Dat werd “de” springplank voor zijn internationale carrière! Door enkele uitmuntende prestaties o.a. tijdens een tornooi in Griekenland en vnl in het Turkse Ankarra, maakte het grote publiek kennis met de kwaliteiten van PG.

Niet veel later werd hij de doelman van het Belgische nationale Elftal

met dank aan Kris Heddebauw

Zijn 1^e match was in okt 53 op de Heyzel tegen Zweden. Een prima start, want Pol hield zijn netten ongeschonden na 2-0 winst. En… Gistel stond op zijn kop!!

Een Gistelnaar in de nationale ploeg! Wat een eer!

met dank aan Kris Heddebauw.

Na zijn eerste selectie vond hier dan ook een groot volksfeest plaats.

In een open wagen werd Pol door de Gistelse straten gereden. Er werden noch kosten noch moeite gespaard, er waren prachtige praalwagens: een  voetbalveld in bloemen met 11 jeugdspelers, een vuurtoren en noem maar op…
Het bewijs dat de stad Gistel echt fier was op hun internationale doelman!

Op het stadhuis werd hij ontvangen door de toenmalige burgemeester Alfred Ronse (re op de foto) Naast Pol herkennen we zijn ouders, moeder Angèle (in bloemetjes gezet) en de fiere vader Felix. de ASO-dirigenten: secretaris Daled en voorzitter Moreaux, die niet minder dan 21 jaar voorzitter van AS Oostende was!

met dank aan Kris Heddebauw

Eén van Pol’s hoogtepunten was de deelname aan een WK , een Wereldkampioenschap voetbal, nl het WK van 1954 in Zwitserland. Met deze belevenis ging een droom in vervulling! Welke voetballer droomt er niet van om zijn land te mogen vertegenwoordigen op een WK! We kennen een prachtige foto vd Belgische delegatie; midden de Zwitserse Alpen met oa een Anoul, een Mees, Mermans, Rik Coppens en natuurlijk… onze Pol!

Op dit wereldkapioenschap, betwiste België 2 wedstrijden, de memorabele match Engeland – België (4-4) in Bazel en de wedstrijd Italië – België (4-1 verlies) in Lugano. 

Andere hoogtepunten waren de derby’s van de lage landen.

De legendarische en onvergetelijke confrontaties tussen de Belgen en de Hollanders.

Pol in actie op de Antwerpse Bosuil met 60.000 toeschouwers in de tribunes.

Tot grote spijt vd ASO-familie nam  Pol in 1957 afscheid van AS Oostende. Dit na 10 seizoenen en maar liefst 306 officiële wedstrijden. Pol trok naar 1^e klasser Beerschot. Vreemd genoeg betekende de overgang naar eerste nationaler Beerschot meteen het einde van zijn internationale carrière. Het profstatuut bestond nog niet en Pol kon het niet langer opbrengen om al zijn verlofdagen op te nemen om buitenlandse wedstrijden te betwisten. Dus in feite had Pol nog veel meer selecties kunnen hebben…

Na zijn actieve carrière werkte Pol verder bij de dienst belastingen, maar kon het voetbal niet loslaten en probeerde het als trainer bij Houthulst en Gistel. Daarmee was de cirkel rond, want zo eindigde Pol bij de ploeg waar het voor hem allemaal begon!

KRIS HEDDEBAUW