Erfgoedcel Gistel en funerair erfgoed.

Dood maar niet vergeten?

Vele kerkhoven en begraafplaatsen liggen er vandaag de dag verwaarloosd bij. Sinds in 1971 de eeuwigdurende concessie werd afgeschaft, worden graftekens massaal opgeruimd. Deze zogenaamde eeuwigdurende vergunning werd onder keizer Napoleon ingesteld. Van graven van meer dan vijftig jaar oud verviel de vergunning als er geen nieuwe aanvraag werd ingediend. Hierdoor gingen belangrijke getuigen van de 19de-eeuwse en 20ste-eeuwse funeraire cultuur verloren. Om dat in de toekomst te verhinderen kunnen de meest merkwaardige begraafplaatsen en graftekens nu worden beschermd. Een voorafgaandelijke waardestelling is daarom aangewezen.

Zo is er sinds 7 januari 2004 het nieuwe decreet op de begraafplaatsen en de lijkbezorging. Dit decreet geeft onder meer een aanzet voor de ontwikkeling van een lokaal beleid voor niet-beschermd funerair erfgoed. Steden en gemeenten worden verplicht een lijst op te maken met 'te bewaren erfgoed van lokaal historisch belang', waarvoor zij de zorg gedurende 50 jaar op zich nemen. Wanneer de lokale besturen aan deze verplichting verzaken, kan de Vlaamse overheid, bijvoorbeeld op vraag van een lokale vereniging, de lijst goedkeuren.

De erfgoedcel Gistel is momenteel gestart op de begraafplaats van Moere. In eerste instantie worden de opmetingen verricht.